جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۱۸ از ۷۳۸
- بخش ۷ - حکایت در فدا شدن اهل محبت و غنیمت شمردن سعدی شیرازیبهشتِ تن‌آسانی آنگه خوریکه بر دوزخ نیستی بگذری
- غزل شمارهٔ ۶ جلال الدین محمد مولویاول شرابی درکشی سرمست گردی از خوشیبیخود شوی آنگه کنی آهنگ ما آهنگ ما
- غزل شمارهٔ ۱۰ جلال الدین محمد مولویگر طفل شیری پنجه زد بر روی مادر ناگهانتو دشمن خود نیستی بر وی منه تو پنجه را
- غزل شمارهٔ ۲۵ جلال الدین محمد مولویناگه برآید صرصری نی بام ماند نه دریزین پشگان پر کی زند چونک ندارد پیل پا
- غزل شمارهٔ ۲۶ جلال الدین محمد مولویهر کز گران جانان بود چون درد در پایان بودآنگه رود بالای خم کان درد او یابد صفا
- غزل شمارهٔ ۳۰ جلال الدین محمد مولویباغ و گلستان ملی اشکوفه می‌کردند دیزیرا که ابریق از پگه خوردند خماران ما
- غزل شمارهٔ ۳۷ جلال الدین محمد مولوییار مرا، غار مرا، عشق جگرخوار مرایار تویی، غار تویی، خواجه نگهدار مرا
- غزل شمارهٔ ۳۹ جلال الدین محمد مولویدستگه و پیشه تو را دانش و اندیشه تو راشیر تو را بیشه تو را آهوی تاتار مرا
- غزل شمارهٔ ۵۰ جلال الدین محمد مولویبر دل من که جای توست، کارگه وفای توستهر نفسی همی زنی زخم سنان، چرا چرا؟
- غزل شمارهٔ ۶۰ جلال الدین محمد مولویمنم ای برق رام تو برای صید و دام توگهی بر رکن بام تو گهی بگرفته صحرا را
- غزل شمارهٔ ۶۱ جلال الدین محمد مولویمنم ناکام کام تو برای صید و دام توگهی بر رکن بام تو گهی بگرفته صحرا را
- غزل شمارهٔ ۶۲ جلال الدین محمد مولویز اول باغ در مجلس نثار آورد آنگه نقلچو دید از لاله کوهی که جام آورد مستان را