جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۴۹ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۳۳ صائبدامن پاک گهر از گرد تهمت فارغ استابر اگر بر سینه دریا گذارد سینه را
- غزل شمارهٔ ۲۸۵ صائبچون صدف گر آبرو را با گهر سودا کنیمپیش طبع بی نیاز خویش مغبونیم ما
- غزل شمارهٔ ۲۸۹ صائباز خزف ناز گهر از بردباری می کشیمسنگ کم گردد تمام از پله میزان ما
- غزل شمارهٔ ۳۰۰ صائبهر سحرگه کیمیای سرخ رویی می زندآفتاب رحمت عام تو بر دیوارها
- غزل شمارهٔ ۳۱۶ صائبگهر نشمرده می ریزند بر کوته زبان اینجاسخن بی پرده می گویند باگوش گران اینجا
- غزل شمارهٔ ۳۴۱ صائبندارد بحر و کان سرمایه دست و دل ما راگهر چون ابر می ریزد ز دامن سایل ما را
- غزل شمارهٔ ۳۴۳ صائبگرانی می کند بر گوشه گیران پرتو منتنگه دارد خدا از چشم روزن خانه ما را!
- غزل شمارهٔ ۳۴۷ صائبچنان کز ایستادن صاف گردد آب‌ها صائبخموشی می‌کند روشن گهر، تیغ زبان‌ها را
- غزل شمارهٔ ۳۵۴ صائببه زور بازوی اقبال کاری برنمی آیدنگه دارد مگر دست دعا دامان دولت را
- غزل شمارهٔ ۳۶۱ صائبصدف از ابر نیسان می کند بیجا گهر پنهاننگیرد پس کریم از سایلان بخشیده خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۹ صائبز ابراهیم ادهم شهسواری پیش می افتدکه در دولت نگه دارد عنان نفس سرکش را
- غزل شمارهٔ ۳۷۵ صائببه چندین دست نتوانست مژگانش نگه داردز افتادن به هر جانب نگاه نیم مستش را