جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۲۶۵ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۳۲۵ صائبگرفتم سهل سوز عشق را اول، ندانستمکه صد دریای آتش از شراری می‌شود پیدا
- غزل شمارهٔ ۳۴۸ صائبکه دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
- غزل شمارهٔ ۳۵۸ صائبتو ای پروانه خام، آتشین رویی به دست آورکه من از گرمی پرواز می سوزم پر خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۵ صائبز ترک عشق گفتم دل خنک گردد، ندانستمکه سوزد بیش از آتش، دوری آتش سمندر را
- غزل شمارهٔ ۳۶۷ صائبپی آسایش خود داغ سوزم بر جگر صائبکز آتش بیش سوزد دوری آتش سمندر را
- غزل شمارهٔ ۳۷۰ صائببلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
- غزل شمارهٔ ۳۷۷ صائبمریز از سادگی رنگ اقامت در گذرگاهیکه آتش زیر پا از لاله باشد کوهسارش را
- غزل شمارهٔ ۳۹۱ صائبنظرپرداز شد چون سرمه مغز استخوان منبه آه آتشین تا نرم کردم آهن دل را
- غزل شمارهٔ ۳۹۳ صائببه اندک فرصتی از سفله رو گردان شود دولتکه باشد نعل در آتش به دست دیو خاتم را
- غزل شمارهٔ ۳۹۶ صائبادب پرورده عشقم، نیاید خیرگی از مننسوزد آتش می پرده شرم و حجابم را
- غزل شمارهٔ ۴۴۴ صائبتو کز نازکدلی از نکهت گل روی می تابیچه لازم بر سر حرف آوری آتش زبانی را؟
- غزل شمارهٔ ۴۷۳ صائبعرق از روی آتشناکش آتش زیر پا داردز شوخی می کند هر قطره ای طوفان درین دریا