جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۳۶۸ از ۵۸۰
- بخش ۲ ابوالقاسم فردوسیبپرسید رستم که این اسپ کیستکه دو رانش از داغ آتش تهیست
- بخش ۴۰ ابوالقاسم فردوسیشنید این سخن شنگل از نیک‌خواهچو آتش بیامد ز نخچیرگاه
- بخش ۶ ابوالقاسم فردوسیچو رودابه گفتار ایشان شنیدچو از باد آتش دلش بردمید
- بخش ۶ ابوالقاسم فردوسیچو کشتی یکی جام برداشتیبر آتش همی تیز بگذاشتی
- بخش ۱۴ ابوالقاسم فردوسیبماند از پی پاسخ نامه رابکشت آتش مرد بدکامه را
- بخش ۱ ابوالقاسم فردوسیشب تار جویندهٔ کین منمهمان آتش تیز برزین منم
- بخش ۶ ابوالقاسم فردوسیکسی گوید آتش زبانش نسوختبه چاره بد از تن بباید سپوخت
- بخش ۴ ابوالقاسم فردوسیبه دژخیم فرمود تا گردنشزند به آتش اندر بسوزد تنش
- بخش ۷ ابوالقاسم فردوسیبدو داد مهتر به فرمان اویبر آیین آتش‌پرستان اوی
- بخش ۶ - اندر یاد کردن زر و آنچه واجب بود درباره او خیام نیشابوری… آسمان توانگری، و گروهی زیرکان مر زر را نارشتاء الفقر خوانده‌اند یعنی آتش زمستان درویشی، و گروهی ح ح؟ قلوب الاجله یعنی خرمیهاء دل بزرگان، گروهی نرجس روضه الملک یعنی نرگس بوستان شاهی، و گروهی قره عین الدین یعنی روشنایی چ …
- شمارهٔ ۱۶ - در مدح شاه عباس دوم صائبکار آتش می کند در گرمی هنگامه هاگرچه با کافور می ماند به گوهر ماهتاب
- شمارهٔ ۳۷ - در مدح نواب ظفرخان صائبحاصلم زین هستی موهوم غیر از داغ نیستآتشین تبخاله باشد گوهر بحر سراب