جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۴۳۷ از ۸۳۵
- بخش ۸۹ - در بیان آنک وهم قلب عقلست و ستیزهٔ اوست بدو ماند و او نیست و قصهٔ مجاوبات موسی علیه‌السلام کی صاحب عقل بود با فرعون کی صاحب وهم بود جلال الدین محمد مولویاصل ما و اصل جمله سرکشانهست از خاکی و آن را صد نشان
- هجونامه (منتسب) ابوالقاسم فردوسیگر از مهر ایشان حکایت کنمچو محمود را صد حمایت کنم
- بخش ۳۴ ابوالقاسم فردوسیتو رفتی و شمشیرزن صد هزارزره‌دار با گُرزهٔ گاوسار
- بخش ۴۶ ابوالقاسم فردوسیهمانا مرا سال بر صد رسیدبه بیچارگی چند خواهم کشید
- بخش ۱۶ ابوالقاسم فردوسیبه زرین و سیمین دوصد تیغ هندجزان سی به زهراب داده پرند
- بخش ۱۷ ابوالقاسم فردوسیصد از ماهرویان زرین کمرصد از مشک مویان با زیب و فر
- بخش ۳۲ ابوالقاسم فردوسیهمان نامبردار سیصد هزارز لشکر که خواند مرا شهریار
- بخش ۴ ابوالقاسم فردوسیکنون صد پسر گیر همسال اویبه بالا و دوش و بر و یال اوی
- شمارهٔ ۳۷ - در مدح نواب ظفرخان صائبرشته امید من صد دانه گردید از گرهچند خواهی داشت ای گردون مرا در پیچ و تاب
- شمارهٔ ۴۱ - در توصیف کابل و مدح نواب ظفرخان صائبحساب مه جبینان لب بامش که می داند؟دو صد خورشید رو افتاده در هر پای دیوارش
- غزل شمارهٔ ۹۰ صائبهیچ خضری نیست سالک را به از صدق طلباز برش بهتر نباشد هیچ شهپر تیغ را
- غزل شمارهٔ ۸۹۲ صائبدست خود را چو صدف کاسه دریوزه نکردخشک شد پنجه مرجان به چه تقصیر در آب