جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۶۴۷ از ۹۹۶
- بخش ۱۲ ابوالقاسم فردوسیبرید و میان را به گیسو ببستبه فندق گل ارغوانرا بخست
- بخش ۷ ابوالقاسم فردوسیبه دیبای رومی بیاراستندسر زلف برگل بپیراستند
- بخش ۳۰ ابوالقاسم فردوسیچو آمد به در پس گو نامداررخش بود همچون گل اندر بهار
- بخش ۲ ابوالقاسم فردوسیز گفتار او شاد شد شهریاردلش تازه شد چون گل اندر بهار
- بخش ۹ ابوالقاسم فردوسیبه پای اندرون کفش و در تن گلیمبه بار اندرون گوهر و زر و سیم
- بخش ۱۵ ابوالقاسم فردوسیتن شاهوارش بیاراستندگل و مشک و کافور و می خواستند
- بخش ۲ ابوالقاسم فردوسیچو پر شد سر از جام روشن‌گلاببه خواب و به آسایش آمد شتاب
- بخش ۲۸ ابوالقاسم فردوسیسکندر چو گفتار ایشان شنیدبه رخساره شد چون گل شنبلید
- شمارهٔ ۴ - در مدح حضرت رضا(ع) صائبتا از سهیل عقل توان سرخ روی بودرنگین مساز چهره به گلگونه شراب
- شمارهٔ ۲۱ - در مدح حضرت سیدالشهداء (ع) صائبپرده خارست اگر دارد گلی این بوستاننوش این غمخانه را چاشنی زهر فناست
- شمارهٔ ۲۳ - در مدح شاه عباس دوم صائبشکسته زلف تو شاخ غرور سنبل رادریده پرده گل غنچه ات ز خندانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ عطار نیشابوریهزاران چشم می‌باید که بر کار تو خون گریدتو خود را با دو روزه عمر همچون گل چه خندانی