جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۶۵۴ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۸۲ حافظ شیرازیدل و دینم، دل و دینم بِبُرده‌ستبَر و دوشش، بَر و دوشش، بَر و دوش
- غزل شمارهٔ ۳۲۳ حافظ شیرازیز چشمِ من بپرس اوضاعِ گردونکه شب تا روز اختر می‌شمارم
- غزل شمارهٔ ۳۳۱ حافظ شیرازیبه گیسویِ تو خوردم دوش سوگندکه من از پایِ تو سر بر نگیرم
- غزل شمارهٔ ۳۶۹ حافظ شیرازیتا درختِ دوستی بَر کِی دهدحالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
- غزل شمارهٔ ۳۹۶ حافظ شیرازیصبح است ساقیا قدحی پرشراب کندور فلک درنگ ندارد شتاب کن
- غزل شمارهٔ ۴۲۴ حافظ شیرازیآن سرزنش که کرد تو را دوست حافظابیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای
- غزل شمارهٔ ۴۲۶ حافظ شیرازیاز خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه«اِنّی رَأیتُ دَهراً، مِن هَجْرِکَ القیامه»
- غزل شمارهٔ ۴۴۷ حافظ شیرازیبه فریاد خمار مفلسان رسخدا را گر میِ دوشینه داری
- غزل شمارهٔ ۴۵۳ حافظ شیرازیروی زرد است و آه دردآلودعاشقان را دوایِ رنجوری
- قطعه شمارهٔ ۱ سعدی شیرازیاگر چه صبرِ من از روی دوست ممکن نیستهمی کنم به ضرورت، چو صبرِ ماهی از آب
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازییکی را از دوستان گفتم: امتناع سخن گفتنم به علّتِ آن اختیار آمده است در غالبِ اوقات، که در سخنْ نیک و بد اتّفاق افتد و دیدهٔ دشمنان جز بر بدی نمی‌آید. گفت: دشمن آن به که نیکی نبیند.
- حکایت شمارهٔ ۲ سعدی شیرازیبا یکی از دوستان گفت: «دریغ این بنده، با حُسن و شَمایِلی که دارد اگر زبان‌درازی و بی‌ادبی نکردی.»