غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۵۳ حافظ

شاعر
حافظ
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای که دایم به خویش مغروری

گر تو را عشق نیست معذوری

۱

گِرد دیوانگانِ عشق مگرد

که به عقلِ عقیله مشهوری

۲

مستیِ عشق نیست در سرِ تو

رو که تو مستِ آبِ انگوری

۳

روی زرد است و آه دردآلود

عاشقان را دوایِ رنجوری

۴

بگذر از نام و ننگ خود حافظ

ساغر مِی‌ طلب که مخموری

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوری۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. مغروریمعذوری
  2. مگردمشهوری
  3. توانگوری
  4. دردآلودرنجوری
  5. حافظمخموری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

فال حافظ

با نیت دل، از دیوان فال بگیرید

تعبیر کوتاه این غزل (برداشتی ادبی، نه پیشگویی)

فال بر فروتنی و کنار گذاشتن غرور و دل‌بستگی به آبرو تأکید دارد. عشق را حالتی ژرف می‌داند که با مستیِ ظاهری یکی نیست و رنج عاشقان را نیز در دل خود دارد.

نیت کن و فال بگیر

دربارهٔ حافظ

۶۹۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۵ شعر) قرار دارد.