جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۶۹۵ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۰ جلال الدین محمد مولویخوش خرام ای سرو جان کامروز جان دیگریخوش بخند ای گلستان کز گلستان دیگری
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۸ جلال الدین محمد مولویهر درخت آنچه که دارد در دلآن بدیده‌ست گلی یا خاری
- غزل شمارهٔ ۳۰۴۶ جلال الدین محمد مولویز عقل کل بگذشتی برون دل بدمیدیگشاد گلشن و باغی چو سرو تر نازیدی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۵ جلال الدین محمد مولویز نوبهار رخش این جهان گلستانیبه پیش قامت زیباش آسمان پستی
- بخش ۵۵ - دویدن گاو در خانهٔ آن دعا کننده بالحاح قال النبی صلی الله علیه وسلم ان الله یحب الملحین فی الدعا زیرا عین خواست از حق تعالی و الحاح خواهنده را به است از آنچ می‌خواهد آن را ازو جلال الدین محمد مولویپس گلوی گاو ببرید آن زمانبی توقف بی تامل بی امان
- رباعی شمارهٔ ۸ خیام نیشابوریابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریستبی بادهٔ گلرنگ نمی‌باید زیست
- رباعی شمارهٔ ۸۰ خیام نیشابوریزآن پیش که بر سرت شبیخون آرندفرمای که تا بادهٔ گلگون آرند
- رباعی شمارهٔ ۸۵ خیام نیشابوریگردون ز زمین هیچ گلی برناردکش نشکند و هم به زمین نسپارد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ خیام نیشابوریشاهان و سران و سروران زیر گلندروهای چو مه در دهن مور ببین
- رباعی ۱۱۷ خیام نیشابوریصبح است، دمی بر می گلرنگ زنیموین شیشهٔ نام و ننگ بر سنگ زنیم
- رباعی ۸۲ خیام نیشابوریزینهار! گِلَم به جز صراحی نکنیدباشد که ز بوی مِی دمی زنده شوم
- رباعی ۶۱ خیام نیشابوریابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریستبی بادهٔ گُلرنگ نمی‌شاید زیست