جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۷۰۸ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۳۱۵ صائبکف افسوس ازین دریای پرگوهر مبر با خودز گوهر چون صدف لبریز کن جیب و کنار اینجا
- غزل شمارهٔ ۳۲۱ صائبدل خرسند، مهر خامشی باشد فقیران راکه نگشاید دهن چون در صدف گوهر شود پیدا
- غزل شمارهٔ ۳۵۷ صائببه خاموشی شوم مهر دهان بیهوده گویان رانمی بازم چو کوه از هر صدایی لنگر خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۵ صائبنه تبخاله است بر گرد دهان آن پری پیکرز تنگی این صدف بیرون لب جا داده گوهر را
- غزل شمارهٔ ۳۹۶ صائبهمان از شوخ چشمی سر برآرم از گریبانشاگر صدبار دریا بشکند بر هم حبابم را
- غزل شمارهٔ ۴۵۲ صائبسحاب تیره هیهات است بی باران بود صائبز روی صدق در دلهای شب دست دعا بگشا
- غزل شمارهٔ ۴۷۲ صائببه خاموشی توان شد گوهر اسرار را محرمصدف تابست از گفتار لب، شد مخزن دریا
- غزل شمارهٔ ۴۷۳ صائبکمی در ناز و نعمت نیست بحر رحمت حق راصدف دارد همین دریوزه دندان درین دریا
- غزل شمارهٔ ۴۸۷ صائبنگذری از سر اندیشه صائب زنهاردل اگر آینه صدق و صواب است ترا
- غزل شمارهٔ ۵۰۱ صائبدل چو بیرون رود از جسم تماشا داردبی صدف، گوهر شهوار نماید خود را
- غزل شمارهٔ ۵۱۴ صائبگرچه همخانهٔ دریای گرامی‌گهرمچون صدف، دانهٔ روزی ز سحاب است مرا
- غزل شمارهٔ ۵۷۰ صائبدر بیابان طلب، نقش پی گرمروانصدف گوهر سیماب شد از گریه ما