جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۷۴۶ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۴۲۷ صائببود چون کوهکن در عاشقی ثابت قدم هر کسبرون آرد به جان بی نفس از سنگ شیرین را
- غزل شمارهٔ ۴۳۱ صائببه این شوقی که من رو در گلستان تو آوردمنگه دارد خدا از بوسه گرمم لب جو را!
- غزل شمارهٔ ۴۳۸ صائبخوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری رانسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را
- غزل شمارهٔ ۴۴۱ صائباگر آیینه‌رویی در نظر می‌داشتم صائببه طوطی می‌چشاندم شیوه شیرین‌مقالی را
- غزل شمارهٔ ۴۴۳ صائبندامت چون لبم را در ته دندان نفرساید؟چو گل در خنده کردم صرف، ایام جوانی را
- غزل شمارهٔ ۴۴۶ صائبکنم خاک عدم را توتیا، تا کرده ام صائبتماشا عالم پر انقلاب زندگانی را
- غزل شمارهٔ ۴۴۹ صائبخزان بی مروت کرد بیدادی درین گلشنکه برگ عیش می دانند مردم بینوایی را
- غزل شمارهٔ ۴۵۷ صائبگل خود می شمارد خنده صبح قیامت راچراغی کز دل بیدار دارد دودمان ما
- غزل شمارهٔ ۴۶۵ صائبمدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌هاکه وسعت رفت از دست و دل مردم به منزل‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۶۷ صائبدماغی چون چراغ تنگدستان می‌برم بیرونازان وادی که از ریگ روان گیرند روغن‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۸۳ صائبخام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!
- غزل شمارهٔ ۴۸۴ صائبمردمی را نشود هیچ حجابی مانعسرمه خاموش نسازد نظر گویا را