جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۷۶ از ۹۹۶
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - قصیده وحشی بافقیچه در گوش گل گفت باد خزانیکه انداخت از سر، کلاهِ کیانی؟
- بخش ۱۸ - اندرز میر نجات نقشبند المعروف به بابای صحرائی که برای مسلمانان هندوستان رقم فرموده است اقبال لاهوریای که مثل گل ز گل بالیده‌ایتو هم از بطن خودی زائیده‌ای
- بخش ۷ - فقر اقبال لاهوریچیست فقر ای بندگان آب و گلیک نگاه راه بین یک زنده دل
- شمارهٔ ۵ - در مدح شاه صفی صائبنشست گل به سریر چمن سلیمان وارگشود چون پریان بال، ابر گوهربار
- بخش ۳۶ - اندرز و سوگند دادن مهین‌بانو شیرین را نظامی گنجویچو دهقان دانه در گِل پاک ریزدز گِل گر دانه خیزد، پاک خیزد
- گلهٔ یار دل‌آزار وحشی بافقیای گل تازه! که بویی ز وفا نیست تو راخبر از سرزنش خار جفا نیست تو را
- بخش ۱ - المقاله الخامسه عطار نیشابوریدلا یک دم رها کن آب و گل راصلای عشق در ده اهل دل را
- بخش ۲۱ - دگر بار رفتن دایه پیش هرمز عطار نیشابوریبه گل گفتا که رفتم بار دیگرز سر گیرم هم امشب کار دیگر
- شمارهٔ ۴ - مجلس چهارم سعدی شیرازیبسم الله الرحمن الرحیم نام خداوندی‌ست که تا او نخواهد صبا پردهٔ گل نشکفاند و باد گیسوی شمشاد نجنباند، بی‌حکم او زمرد غنچه بیجاده نشود، بی‌صنع او لاله پر ژاله نگردد، نام ملکی‌ست که به دست عملهٔ صبا قامت سرو پیراسته است و …
- غزل شمارهٔ ۱۳ حافظ شیرازیتخت زُمْرُد زده است گل به چمنراحِ چون لعلِ آتشین دریاب
- رباعی شمارهٔ ۱۵ حافظ شیرازیاین مدّت عمر ما چو گل ده روز استخندان لب و تازه‌روی می‌باید بود
- شمارهٔ ۲۷ حافظ شیرازیگر تو بدین جمال و فر، سوی چمن کنی گذرسوسن و سرو و گل به تو جمله شوند مقتدی