جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۸۰۳ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۴۸۸۵ صائبچون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
- غزل شمارهٔ ۴۹۰۷ صائبباسبکروحان بهار زندگی را بگذرانچشم باگل واکن وبا شبنم گلشن بپوش
- غزل شمارهٔ ۴۹۰۸ صائبجسم خاکی مانع ازسیرست جان پاک راچون شود سرچشمه ازگل پاک، می آید به جوش
- غزل شمارهٔ ۴۹۱۰ صائبرتبه ریزش بود بالاتر از اندوختندر خزان فیض از بهاران است درگلزار بیش
- غزل شمارهٔ ۴۹۲۳ صائبکجا تاب نگاه گرم دارد سایه پروردیکه گردد آفتابی چهره از گلگشت مهتابش
- غزل شمارهٔ ۴۹۲۶ صائباگر صائب مقیم گلشن فردوس خواهدشدنخواهد رفت از خاطر هوای سیر بغدادش
- غزل شمارهٔ ۴۹۲۹ صائبعرق را روی آتشناک او در پرده می سوزدز استغنا نمی جوشد به شبنم خون گلزارش
- غزل شمارهٔ ۴۹۳۰ صائبز بس آب صباحت صیقلی کرده است رویش رانگه صد جای لغزد تا گلی چیند ز رخسارش
- غزل شمارهٔ ۴۹۳۶ صائبشکارانداز صیادی که من هستم نظر بازشز گیرایی نریزد خون صید از چنگل بازش
- غزل شمارهٔ ۴۹۴۵ صائبنماید سرمه را بیهوشدارو نرگس مستشعرق راچشم قربانی کند رخسار گلفامش
- غزل شمارهٔ ۴۹۴۸ صائبخوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش
- غزل شمارهٔ ۴۹۵۲ صائببه هر گلشن که آن سرو خرامان جلوه گر گرددنمی آید بهم تا حشر آغوش خیابانش