غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۸۸۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباش

ساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش

۱

دست رنگین می کند کار شراب لعل فام

باده گلرنگ در دست نگارین گو مباش

۲

هر سفالی رافروغ می بلورین می کند

باده چون روشن بود جام بلورین گو مباش

۳

داغ ما خون رابه همت می تواند مشک کرد

کاکل عنبرفشان و زلف مشکین گو مباش

۴

صحبت دلدار، ما را فارغ از دل کرده است

چون سوارازماست هرگز خانه زین گو مباش

۵

خامه صائب معطر می کند آفاق را

در بیابان ختا آهوی مشکین گو مباش

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: گو مباشقافیه: ـین۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«گو مباش» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. مباشمباش
  2. فاممباش
  3. کندمباش
  4. کردمباش
  5. استمباش
  6. رامباش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.