جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۸۸۸ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۴ صائباز هم‌آوازان دو بالا می شود گلبانگ عیشوای بر کبکی که از کوه و کمر باشد جدا
- غزل شمارهٔ ۹ صائبمیپذیرد چون گلاب از کوره رنگ اتحادگرچه باشد برگ برگ گلستان از هم جدا
- غزل شمارهٔ ۲۵ صائبصبح زد از خنده‌رویی غوطه در خونِ شفقتا چه گلها بشکفد از چهرهٔ خندان تو را
- شمارهٔ ۲۸ - در توصیف دومین پلی که بر زاینده رود بسته شده صائببرنمی خیزد صدا از دست چون تنها بودشد دو بالا زین دو پل گلبانگ آب زنده رود
- غزل شمارهٔ ۳۷ صائبشد ز وصلِ غنچه خوشبو جامهٔ بادِ سحردر نیامیزی درین گلشن به اهلِ دل چرا
- غزل شمارهٔ ۴۰ صائبزین گلستان عاقبت چون باد می‌باید گذشتبر درختی هر زمان چون تاک‌پیچیدن چرا
- غزل شمارهٔ ۴۶ صائبخندهٔ بی‌درد سازد دردمندان را ملولسِیرِ گلشن می‌کند غمگین دلِ ناشاد را
- غزل شمارهٔ ۶۹ صائببوی گلزارِ شهادت هر‌که را بی‌تاب کردچون لبِ پان‌خورده می‌بوسد دهان شمشیر را
- غزل شمارهٔ ۸۲ صائببر زرِ کامل‌عیار آتش گلستان می‌شودفرصتی تا هست کامل‌کن عیارِ خویش را
- غزل شمارهٔ ۱۰۶ صائبخیرگی دارد ترا محروم، ورنه گلرخانهمچو شبنم از هوا گیرند چشم پاک را
- غزل شمارهٔ ۱۰۸ صائبسخت جانانند باغ دلگشای یکدگرمی کند گلریز، روی سخت آهن سنگ را
- غزل شمارهٔ ۱۴۲ صائباز جوانی خارخاری در بساطم ماند و بسبوتهٔ خاری ازان گلشن به دست آمد مرا