جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۵۱ نتیجه برای «تن» با فیلتر سعدی، سایر قالب‌ها · صفحهٔ ۱ از ۱۳
- شمارهٔ ۷۸ سعدی شیرازیخدا را در فراخی خوان و در عیش و تن آسانینه چون کارت به جان آید خدا از جان و دل خوانی
- حکایت شمارهٔ ۶ سعدی شیرازیچه خوش گفت زالی به فرزند خویشچو دیدش پلنگ‌افکن و پیل‌تن
- شمارهٔ ۲۷ سعدی شیرازیپیراهن تو به تن خیالی دیدم‌شلوار تو را کشیده کی خواهم دید؟
- شمارهٔ ۴۸ سعدی شیرازیبه کین دشمنان باطل میندیشکه این حیفست ظاهر بر تن خویش
- حکمت شمارهٔ ۸۷ سعدی شیرازیچو گاو ار همی بایدت فربهیچو خر تن به جور کسان در دهی
- حکایتِ شمارهٔ ۹ سعدی شیرازیجوانمرد گفت: اگر خواهم، دارو دهد یا ندهد. و گر دهد، منفعت کند یا نکند. باری، خواستن از او زهرِ کُشنده است.
- شمارهٔ ۱۰ سعدی شیرازیدوست باز آمد و دشمن برمید از پیشمشکر نعمت که به تن جان گران باز آمد
- حکایت شمارهٔ ۱۴ سعدی شیرازیجهان بر تو تنگ آمده بود که دزدی نکردی الّا از خانهٔ چنین یاری!؟
- حکایت شمارهٔ ۴۳ سعدی شیرازیهزار خویش که بیگانه از خدا باشدفدای یک تنِ بیگانه کآشنا باشد
- شمارهٔ ۴۸ سعدی شیرازیگه چنان تنگ خفته در آغوش‌که دو تن را بس است پیرهنی
- حکایتِ شمارهٔ ۱۲ سعدی شیرازی… او ترکِ ادب است، خاصّه در حضرتِ بزرگان و به طریقِ اِهمال از آن در‌گذشتن هم نشاید که طایفه‌ای بر عجزِ گوینده حمل کنند. بر این دو بیت اقتصار کنیم که اندک، دلیلِ بسیاری باشد و مشتی نمودارِ خرواری:
- در مرثیهٔ اتابک ابوبکر بن سعد زنگی سعدی شیرازیچو طفل، با همه بازید و بی‌وفایی کردعجب‌تر آن‌که نگشتند هیچ‌یک اُستاد