جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱۷ نتیجه برای «مو» با فیلتر سعدی، سایر قالب‌ها · صفحهٔ ۱ از ۱۰
- شمارهٔ ۱ سعدی شیرازیدانی چه گفته‌اند بنی عوف در عربنسل بریده به که موالید بی‌ادب
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازینورِ گیتی‌فروزِ چشمهٔ هورزشت باشد به چشمِ موشکِ کور
- حکایت شمارهٔ ۲ سعدی شیرازیگویند خواجه‌ای را بنده‌ای نادر الحُسن بود و با وی به سبیلِ مودّت و دیانت نظری داشت.
- حکایت شمارهٔ ۴ سعدی شیرازیای که مشتاق منزلی مشتابپند من کار بند و صبر آموز
- حکایت شمارهٔ ۶ سعدی شیرازیوقتی به جهل جوانی بانگ بر مادر زدم؛ دل‌آزرده به کنجی نشست و گریان همی‌گفت: مگر خُردی فراموش کردی که درشتی می‌کنی؟
- حکایت شمارهٔ ۷ سعدی شیرازیخداوندِ تدبیر و فرهنگ و هوشنگوید سخن، تا نبیند خموش
- حکایت شمارهٔ ۷ سعدی شیرازیفراموشت نکرد ایزد در آن حالکه بودی نطفهٔ مدفون و مدهوش
- حکایت شمارهٔ ۸ سعدی شیرازیتنی چند از بندگانِ محمود گفتند حسنِ میمندی را که: سلطان امروز تو را چه گفت در فلان مصلحت؟ گفت: بر شما هم پوشیده نباشد. گفتند: آنچه با تو گوید، به امثالِ ما گفتن روا ندارد. گفت: به اعتمادِ آن که داند که نگویم، پس چرا همی …
- شمارهٔ ۱۲ سعدی شیرازیگر جهان موجها زدی ز اغیارسعدیش بس گزیده یاری بود
- حکایت شمارهٔ ۱۳ سعدی شیرازیهندویی نفط‌‌اندازی همی آموخت. حکیمی گفت تو را که خانه نیین است، بازی نه این است.
- شمارهٔ ۱۴ سعدی شیرازیطبّ جالینوس باشد کیر در کون تو بردطبع صفراوی بود، لیمو در آن باید فشرد
- حکایت شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیگفت: بلی! وقتی که خدا را فراموش می‌کنم.