ندانم تا چه کارم اوفتادست
که جانی بی قرارم اوفتادست
۱چنان کاری که آن کس را نیفتاد
به یک ساعت هزارم اوفتادست
۲همان آتش که در حلاج افتاد
همان در روزگارم اوفتادست
۳دلم را اختیاری می‌نبینم
خلل در اختیارم اوفتادست
۴مگر با حلقه‌های زلف معشوق
شماری بی‌شمارم اوفتادست
۵مگر در عشق او نادیده رویش
دلی پر انتظارم اوفتادست
۶شبی بوی می او ناشنوده
نصیب از وی خمارم اوفتادست
۷هزاران شب چو شمعی غرقه در اشک
سر خود در کنارم اوفتادست
۸هزاران روز بس تنها و بی کس
مصیبت‌های زارم اوفتادست
۹اگر تر دامن افتادم عجب نیست
که چشمی اشکبارم اوفتادست
۱۰کجا مردی است در عالم که او را
نظر بر کار و بارم اوفتادست
۱۱نیفتاد آنچه از عطار افتاد
که تا او هست کارم اوفتادست
۱۲
