غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۷ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

رهی کان ره نهان اندر نهان است

چو پیدا شد عیان اندر عیان است

۱

چه می‌گویم چه پیدا و چه پنهان

که این بالای پیدا و نهان است

۲

چه می‌گویم چه بالا و چه پستی

که این بیرون ازین است و از آن است

۳

چه می‌گویم چه بیرون چه درون است

که بیرون و درون گفتِ زبان است

۴

چه گویم آنچه هرگز کس نگفته است

چه دانم آنکه ، هرگز کس ندان است

۵

گمانی چون برم چون کس نبرده است

نشانی چون دهم چون بی‌نشان است

۶

مکن روباه بازی شیر مردا

خموشی پیشه کن کاین ره عیان است

۷

برو از پوست بیرون آی کاین کار

نه کار توست کار مغز جان است

۸

برو عطار و ترک این سخن گیر

که این را مستمع در لامکان است

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـان۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. پنهاناست
  3. پستیاست
  4. استاست
  5. استاست
  6. استاست
  7. مردااست
  8. کاراست
  9. گیراست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.