غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۹۶۲ بیدل دهلویشاعربیدل دهلویمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)منبعپروژهٔ بازبینی OCRآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویرینیرنگ جلوه‌ای‌که به دل نقش بستهامطاووس می‌پرد به هوا رنگ جسته‌ام۱با موج گوهرم گرو تاختن بجاستمن هم به سعی آبله دامن شکسته‌ام۲افسون الفت دل جمعم مآثر استچون بوی گل به غنچه توان بست دسته‌ام۳موج‌گهر خمار تپیدن نمیکشدبرخاستهست دل ز غبار نشسته‌ام۴وضع سحر مطالعهٔ عبرت‌ست و بسعالم بهار دارد و من سینه خسته‌ام۵در ضبط عیش جرأت خمیازه‌ات رساستمیدان کشیدن رگ ساز گسسته‌ام۶بیدل به طوف دامن نازش چسان رسمسعی غبار نم زدهٔ پر شکسته‌ام۷
