غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۳۹ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دل اگر محو مدعا گردد

درد در کام ما دوا گردد

۱

طعمهٔ درد اگر رسد در کام

هرمگس همسر هما گردد

۲

محو اسرار طرهٔ او را

رگ گل دام مدعا گردد

۳

گر سگالد وداع سلک هوس

گره دل‌ گهرادا گردد

۴

گسلد گر هوس سلاسل وهم

کوه و صحرا همه هوا گردد

۵

محوگردد سواد مصرع سرو

مدّ آهم اگر رسا گردد

۶

ما و احرام آه دردآلود

هم هواگرد را عصاگردد

۷

دل آسوده کو؟ مگر وسواس

گره آرد که دام ما گردد

۸

در طلوع‌ کمال بیدل ما

ماه در هالهٔ سها گردد

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گرددقافیه: ـا۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. گرددگردد
  2. کامگردد
  3. راگردد
  4. هوسگردد
  5. وهمگردد
  6. سروگردد
  7. دردآلودعصاگردد
  8. وسواسگردد
  9. ماگردد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.