غزلیات

شمارهٔ ۱۳۵ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

در صورت تو سر جمالی که مجمل است

در خط و خال و عارض و زلفت مفصل است

۱

هرگز حدیث زلف تو کوته نمی شود

این گفت و گوی تا به قیامت مسلسل است

۲

حسن تو از تصرف مشاطه فارغ است

مرآت آفتاب چه محتاج صیقل است

۳

کحل بصر ز خاک درت بیدلی کشد

کش چشم دل به کحل بصیرت مکحل است

۴

بهر تو پای بر سر عالم نهاده ایم

وز شاهراه عشق تو این گام اول است

۵

لب بر لبم بنه که سخن مختصر کنم

کافسانه تطاول هجران مطول است

۶

جامی سواد شعر تو کامد زبور عشق

مستغنی از تکلف تذهیب و جدول است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـل۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. شوداست
  3. استاست
  4. کشداست
  5. ایماست
  6. کنماست
  7. عشقاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.