چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من
گر قدر مرا پست تر از خاک ندانست
۱زان کس که مرا دوخت گریبان چه گشاید
چون دوختن این جگر چاک ندانست
۲آن سرو که پاک است چو گل دامن حسنش
افسوس که قدر نظر پاک ندانست
۳هر درد و غمی کآمد ازین چرخ جفا کیش
منزل به جز این سینه غمناک ندانست
۴جامی گه خونریزی آن شوخ دعایی
جز سلمک الله و ابقاک ندانست
۵
