چند سوی چمن آیم به هوایت چو صبا
یک ره ای سرو سهی قامت رعنا بنما
۱به ته کرته نیلی سوی بستان بخرام
تا گل از شوق کند خرقه فیروزه قبا
۲باغبان کاش کند سوسن و گل فرش رهت
زانکه بر روی زمین حیف بود آن کف پا
۳سرو را جالب جوی است و تو را گوشه چشم
الله الله چه تفاوت تو کجا سرو کجا
۴همچو بلبل به هوای گل رویت نالم
نیست این ناله و فریاد من از باد هوا
۵زآب صافی نگر آن روی چو گل تا دانی
کز چه رو این همه جویان تواند اهل صفا
۶با تو جامی هوس گشت گلستان دارد
لیک چون همرهی سرو کند شاخ گیا
۷
