فاح ریح الصبا و صاح الدیک
باده درده که صبح شد نزدیک
۱جام روشن بیار تا برهیم
یک دم از ظلمت شب تاریک
۲فهم را گم شود سر رشته
چون رود زان میان سخن باریک
۳پیش هندوی چشم خونریزت
گشته ترکان زبون تر از تازیک
۴سر عشق از عبارت واعظ
معنیی نازک است و لفظ رکیک
۵جز تو در دل کسی نیابد جای
صاحب ملک را چه جای شریک
۶جامی از حیرت تو ره گم کرد
یا دلیلا لمن تحیر فیک
۷
