چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم
چه جای دیده روشن که جان در تن نمی‌خواهم
۱میفروز ای رفیق امشب چراغ این کلبهٔ غم را
که بی‌روی وی این ویرانه را روشن نمی‌خواهم
۲ز تار و پود هر جنسی تنش آزار می‌گیرد
به جز برگ گل سوریش پیراهن نمی‌خواهم
۳غمش آتش به من در زد رمید از دل خیال او
که من شب‌ها ز قُدسم گوشهٔ گلخن نمی‌خواهم
۴نشان ای باغبان پیش خس و خارم که بی‌پایان
غمی دارم تماشای گل و سوسن نمی‌خواهم
۵تنم چون خاک گردد در رهش آبی زن ای دیده
که من این گرد محنت را بر آن دامن نمی‌خواهم
۶به صد زاری وصالش خواستم گفتا برو جامی
چه سود از خواهش بسیار تو چون من نمی‌خواهم
۷
