فزاید ز خط حسن نازک عذاران
علیکم بحسن الخط ای دوستداران
۱شود تازه از خط بهار نکویی
بدان گونه کز سبزه عهد بهاران
۲میا خوی فشان می چکان از رخ و لب
به هم بر مزن وقت پرهیزگاران
۳قرارت نه این بود با ما ز اول
که باشی قرار دل بی قراران
۴ندانم چه بود اینکه گشتند آخر
چنین ناامید از تو امیدواران
۵شد از تیغ مهرت دلم پاره پاره
چو ابرو ازو هر مژه اشکباران
۶قدح گیر جامی که جز می نبخشد
فراغت ز درد سر هوشیاران
۷
