رمید آن آهوی مشکین ز من آه
نای عنی غزال کنت اهواه
۱خدا را ای صبا آگاهیم ده
که آن آهو کجا دارد چراگاه
۲ز ما بگریخت چون مشکین غزالی
الا یالیت شعری این مرعاه
۳نیارم شرح کردن آنچه دیدم
من از نادیدن آن نازنین ماه
۴ز خونین اشک من دانند مردم
وان لم اشک مما کنت القاه
۵منم در انتظار او شب و روز
نشسته گوش بر در چشم بر راه
۶ز طیب زلف او عطر کفن برد
چو شد با خاک جامی طاب مثواه
۷
