خوشا بادی که ره سوی تو گیرد
چو بر تو بگذرد بوی تو گیرد
۱چو با روی تو گل گردد معارض
بنفشه جانب روی توگیرد
۲فتد صد رخنه ام در قبله جان
به هر چینی که ابروی تو گیرد
۳دلم سرحلقه عشاق گردد
چو جا در حلقه موی تو گیرد
۴کمانت را نیارد کس کشیدن
مگر قوت ز بازوی تو گیرد
۵دلم را باز ده ای سست پیمان
که ترسم پیش تو خوی تو گیرد
۶امید از خان و مان برداشت جامی
که خانه بر سر کوی تو گیرد
۷
