غزلیات

شمارهٔ ۱۱۶ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

سرو گل اندام من طرف کله برشکست

کاکل او بر سمن غالیه تر شکست

۱

نافه گشا شد نسیم از گره زلف او

رونق سنبل ببرد قیمت عنبر شکست

۲

بررخ پر گردم اشک از دل آزرده رفت

باده گلگون به خاک ریخت چو ساغر شکست

۳

رشته جان ز استخوان سبحه پر مهره گشت

بس که ز سنگ جفاش این تن لاغر شکست

۴

بست به روی بتان شیخ در صومعه

سنگدل من رسید صومعه را در شکست

۵

بس که ز سرو قدش بار به دلها رسید

در چمن از بار دل پشت صنوبر شکست

۶

شرح غمش می نوشت جامی بیدل فتاد

در دل خامه شکاف در رخ دفتر شکست

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شکستقافیه: ـر۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. برشکستشکست
  2. اوشکست
  3. رفتشکست
  4. گشتشکست
  5. صومعهشکست
  6. رسیدشکست
  7. فتادشکست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.