غزلیات

شمارهٔ ۱۹۵ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش

دل به نسیم تو شاد جان به هوای تو خوش

۱

چشم و دل و جان خوشند تا شده جای تواند

خوش بنشین در همه ای همه جای تو خوش

۲

عاشق دلخسته را وعده جنت مده

چون نشود خاطرش جز به لقای تو خوش

۳

حال خوشی از درت کرد گدایی دلم

جز به گدایی نشد حال گدای تو خوش

۴

عربده بگذاشتی تخم صفا کاشتی

وقت همه عاشقان شد ز صفای تو خوش

۵

رشته پیراهنت باد تن لاغرم

تا به طفیلش زیم زیر قبای تو خوش

۶

رخصت جامی بده تا پی دفع رمد

دیده بمالد گهی بر کف پای تو خوش

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: تو خوشقافیه: ـای۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«تو خوش» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. خوشخوش
  2. تواندخوش
  3. مدهخوش
  4. دلمخوش
  5. کاشتیخوش
  6. لاغرمخوش
  7. رمدخوش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲۹۶ شعر) قرار دارد.