غزلیات

شمارهٔ ۱۷۰ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

صوفی ز خانقه به خرابات می رود

زآفتکده به مأمن آفات می رود

۱

عمر عزیزبی می و معشوق فوت کرد

اکنون پی تلافی مافات می رود

۲

نعلین هر دو کون کشیده ز پای سعی

موسی صفت به طور مناجات می رود

۳

ما را طواف کوی مغان یاد می دهد

هر جا سخن ز سیر مقامات می رود

۴

هر دم بلای نفی سوی بحر نیستی

دل بهر شست و شوی اضافات می رود

۵

وانگه درون زورق الا گرفته جای

پاک از همه به ساحل اثبات می رود

۶

جامی رود به میکده شب بی چراغ و شمع

این راه را به نور کرامات می رود

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می رودقافیه: ـات۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می رود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. رودرود
  2. کردرود
  3. سعیرود
  4. دهدرود
  5. نیستیرود
  6. جایرود
  7. شمعرود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.