غزلیات

شمارهٔ ۱۸۹ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بوی آن آشنا که می آرد

جز نسیم صبا که می آرد

۱

گرچه ما را خبر نکرد و برفت

خبر او به ما که می آرد

۲

شرط یاری پیام یار آریست

شرط یاری بجا که می آرد

۳

به جگر خستگان خار جفا

گل باغ وفا که می آرد

۴

نامه او مثال عافیت است

سوی این مبتلا که می آرد

۵

هجر درد و نسیم وصل دواست

درد ما را دوا که می آرد

۶

صد دعا می فرستدش جامی

یک جواب دعا که می آرد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: که می آردقافیه: ـا۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آردآرد
  2. برفتآرد
  3. آریستآرد
  4. جفاآرد
  5. استآرد
  6. دواستآرد
  7. جامیآرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.