غزلیات

شمارهٔ ۱۹۰ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

هر مست که می به دست گیرد

زان نرگس می پرست گیرد

۱

آن را که فکند ساقت از پای

جز ساعد تو که دست گیرد

۲

با قدر بلند سدره خود را

پهلوی قد تو پست گیرد

۳

گر عشق تو بر فلک نهد بار

پشت وی ازان شکست گیرد

۴

از زلف تو بخت کار ما را

تعلیم گشاد و بست گیرد

۵

هر چند که سیست لام زلفت

صد ماهی دل به شست گیرد

۶

جامی که و جام می که خود را

از لعل لب تو مست گیرد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گیردقافیه: ـست۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گیردگیرد
  2. پایگیرد
  3. راگیرد
  4. بارگیرد
  5. راگیرد
  6. زلفتگیرد
  7. راگیرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.