غزلیات

شمارهٔ ۲۹ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ماه من گر عیان کند خود را

قبله عاشقان کند خود را

۱

او فرشته ست جای آن دارد

کز نظرها نهان کند خود را

۲

جرعه نوش لبش به آب حیات

زنده جاودان کند خود را

۳

تیر اگر سرو قامتش بیند

پی خدمت کمان کند خود را

۴

گر دهد دست شیر گردون را

سگ آن آستان کند خود را

۵

چون کند سرمگی غبار رهش

چشم من سرمه دان کند خود را

۶

گر تواند به وصف او جامی

پای تا سر زبان کند خود را

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: کند خود راقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«کند خود را» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. داردرا
  3. حیاترا
  4. بیندرا
  5. رارا
  6. رهشرا
  7. جامیرا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.