غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۰ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز خاک پاشی در دستخون فروماندیم

ز پاک‌بازی نقش فنا فرو خواندیم

۱

به نعش عالم جیفه نماز برکردیم

به فرق گنبد فرتوت خاک بفشاندیم

۲

همه حدیث شما تیغ بود و گردن ما

نه گردنیم که از حکم سر برافشاندیم

۳

چراغ‌وار به کشتن نشسته بر سر نَطع

به باد سرد چراغ زمانه بنشاندیم

۴

به یک دو شب به سه چار اهل پنج شش ساعت

به هفت هشت حیل نه ده آرزو راندیم

۵

به بیست سی غم و چل پنجَهْ اندُهان چون صید

به شستِ واقعه هفتاد روز درماندیم

۶

ز بس که تیغ زبان موی کرد خاقانی

تن چو موی به مویه ز تیغ برهاندیم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاندیم۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. فروماندیمخواندیم
  2. برکردیمبفشاندیم
  3. مابرافشاندیم
  4. نطعبنشاندیم
  5. ساعتراندیم
  6. صیددرماندیم
  7. خاقانیبرهاندیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.