غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۴ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

از هستی خود که یاد دارم

جز سایه نماند یادگارم

۱

ور سایه ز من بریده گردد

هم نیست عجب ز روزگارم

۲

چون یار ز من برید سایه

چون سایه ز من رمید یارم

۳

از هم‌نفسان مرا چراغی است

زان هیچ نفس زدن نیارم

۴

زان بیم که از نفس بمیرد

در کام، نفس شکسته دارم

۵

چون هم‌نفسی کنم تمنا

بر آینه چشم برگمارم

۶

ترسم ز نفاق آینه هم

زان نتوانم که دم برآرم

۷

خاقانی‌وار وام ایام

از کیسهٔ عمر می‌گزارم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـارم۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. دارمیادگارم
  2. گرددروزگارم
  3. سایهیارم
  4. استنیارم
  5. بمیرددارم
  6. تمنابرگمارم
  7. همبرآرم
  8. ایاممی‌گزارم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.