غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۸ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

نام تو چون بر زبان می‌آیدم

آب حیوان در دهان می‌آیدم

۱

تا لب من خاک‌بوس کوی توست

هر دم از لب بوی جان می‌آیدم

۲

گر قدم بر آسمانم پیش تو

فرق سر بر آستان می‌آیدم

۳

تا همایم خوانده‌ای در کام دل

هر نواله استخوان می‌آیدم

۴

وارهان زین دام‌گاه غم مرا

کآرزوی آشیان می‌آیدم

۵

مایه عشق توست چون او حاصل است

شاید ار عمری زیان می‌آیدم

۶

در صف عشاق خاقانی منم

که‌اسب معنی زیر ران می‌آیدم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می‌آیدمقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می‌آیدم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. می‌آیدممی‌آیدم
  2. توستمی‌آیدم
  3. تومی‌آیدم
  4. دلمی‌آیدم
  5. مرامی‌آیدم
  6. استمی‌آیدم
  7. منممی‌آیدم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.