غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۶ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دل نداند تو را چنان که توئی

جان نگنجد در آن میان که توئی

۱

با تو خورشید حسن چون سایه

می‌دود پیش و پس چنان که توئی

۲

عقل جان بر میان به خدمت تو

می‌شتابد به هر کران که توئی

۳

تو جهان دگر شدی از لطف

هم تو سلطان بر آن جهان که توئی

۴

تو بر آنی که جانم آن تو است

من که خاقانیم، بر آنکه توئی

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: که توئیقافیه: ـان۴ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«که توئی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. توئیتوئی
  2. سایهتوئی
  3. توتوئی
  4. لطفتوئی
  5. استتوئی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.