غزل شمارهٔ ۳۶۷ خاقانی

خطی بر سوسن از عنبر کشیدی

سر خورشید در چنبر کشیدی

همه خط‌های خوبان جهان را

به خط خود قلم بر سر کشیدی

کنار نسترن پر سبزه کردی

پر طوطی سوی شکر کشیدی

مگر فهرست نیکوئی است آن خط

که بی‌ پرگار و بی‌ مسطر کشیدی

به گرد خرمن ماه از خط سبز

ز صد قوسِ قزح خوش‌تر کشیدی

ز زلفت بس نبود این ترک‌تازی

که هندوی دگر را برکشیدی

تو بر خاقانی بیچاره دایم

گهی تیغ و گهی خنجر کشیدی