ای که هر دم ز تبت خلقت
صد شتر بار مشک در سفرند
۱گردن اشتران دهی پر زر
به کسانی که سرور هنرند
۲تا تو اشتر سواری اندر فید
خار و حنظل به فید گلشکرند
۳پیش اشتر دلی چو خاقانی
یاد تو جز به جام جم نخورند
۴دوش در ره بمانده‌اند مرا
اشتری ده که زیر بار درند
۵اشتری ده ه بار من بکشد
ور فروشم به تازیی بخرند
۶ور بندهی دهمت صد دشنام
که یکی ز آن به اشتری نبرند
۷
