جمال صفاهان نظام دوم
که گیتی سیم جعفر انگاشتش
۱چو قحط کرم دید در مرز دهر
علی‌وار تخم کرم کاشتش
۲دهان جهان نالهٔ آز داشت
به در سخاوت بینباشتش
۳به سلطانی جود چون سر فراشت
قضا چتر دولت برافراشتش
۴به معماری کعبه چون دست برد
زمانه براهیم پنداشتش
۵از آن کآفتاب سخا بود چرخ
ز روی زمین سایه برداشتش
۶جهان را همین یک جوان مرد بود
فلک هم حسد برد و نگذاشتش
۷چنان سوخت خاقانی از سوگ او
که با شام برمی‌زند چاشتش
۸
