غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۱۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

بر منبرست این دم مذکر مذکر

چون چشمه روانه مطهر مطهر

۱

بر منبری بلندی دانای هوشمندی

بر پای منبر او مکرر مکرر

۲

هر لفظ او جهانی روشن چو آسمانی

بگشاده در بیانی مقرر مقرر

۳

زین گونه درگشایی داده تو را رهایی

از حبس خاکدانی مکدر مکدر

۴

بنهاده نردبانی از صنعت زبانی

بر بام آسمانی مدور مدور

۵

نور از درون هیزم بیرون کشید آتش

آتش ز خود نیامد منور منور

۶

آتش به فعل مردم زاید ز سنگ و آهن

و اختر به امر زاید مدبر مدبر

۷

مر هر پیمبری را بودست معجز نو

چون نیست معجزه او مشهر مشهر

۸

مسعود از اوست نحسی فردوس از او است حبسی

محکوم از اوست نفسی مزور مزور

۹

این منبر و مذکر در نفس توست در سر

اما در این طلب تو مقصر مقصر

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـر۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. مذکرمطهر
  2. هوشمندیمکرر
  3. آسمانیمقرر
  4. رهاییمکدر
  5. زبانیمدور
  6. آتشمنور
  7. آهنمدبر
  8. نومشهر
  9. حبسیمزور
  10. سرمقصر

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.