غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۱۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

ای محو عشق گشته جانی و چیز دیگر

ای آنک آن تو داری آنی و چیز دیگر

۱

اسرار آسمان را و احوال این و آن را

از لوح نانبشته خوانی و چیز دیگر

۲

هر دم ز خلق پرسی احوال عرش و کرسی

آن را و صد چنان را دانی و چیز دیگر

۳

لعلیست بی‌نهایت در روشنی به غایت

آن لعل بی‌بها را کانی و چیز دیگر

۴

حکمی که راند فرمان روز الست بر جان

آن جمله حکم‌ها را رانی و چیز دیگر

۵

چشمی که دید آن رو گر عشق راند این سو

آن چشم نیست والله زانی و چیز دیگر

۶

آن چشم احول آمد در گام اول آمد

کو گفت اولی را ثانی و چیز دیگر

۷

هر کو بقا نیابد از شمس حق تبریز

او هست در حقایق فانی و چیز دیگر

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: و چیز دیگرقافیه: ـانی۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. دیگردیگر
  2. رادیگر
  3. کرسیدیگر
  4. غایتدیگر
  5. جاندیگر
  6. سودیگر
  7. آمددیگر
  8. تبریزدیگر

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.