غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۶۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

مست توام نه از می و نه از کوکنار

وقت کنارست بیا کو  کنار

۱

برجه مستانه کناری بگیر

چون شجر و باد به وقت بهار

۲

شاخ تر از باد کناری چو یافت

رقص درآمد چو من بی‌قرار

۳

این خبر افتاد به خوبان غیب

تا برسیدند هزاران نگار

۴

لاله رخ‌افروخته از کُه رسید

سنبله  پا به گل از مرغزار

۵

سوسن با تیغ و سمن با سپر

سبزه پیاده‌ست و گل تر سوار

۶

فندق و خشخاش به دست آمده

نعنع و حلبو به لب جویبار

۷

جدول هر گونه حویجی جدا

تا مددی یابد از یار یار

۸

کرده دکان‌ها همه حلواییان

پرشکر و فستق از بهر کار

۹

میوه‌فروشان همه با طبله ها

بر سر هر پشته فشانده ثمار

۱۰

لیک ز گل گوی که همرنگ اوست

جمله ز بو گو که پری است یار

۱۱

بلبل و قمری و دو صد نوع مرغ

جانب باغ آمده قادم یزار

۱۲

می‌زندم نرگس چشمک خموش

خطبه مرغان چمن گوش دار

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـار۱۳ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کوکنارکنار
  2. بگیربهار
  3. یافتبی‌قرار
  4. غیبنگار
  5. رسیدمرغزار
  6. سپرسوار
  7. آمدهجویبار
  8. جدایار
  9. حلواییانکار
  10. هاثمار
  11. اوستیار
  12. مرغیزار
  13. خموشدار

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.