گهی در گیرم و گه بام گیرم
چو بینم روی تو آرام گیرم
۱زبون خاص و عامم در فراقت
بیا تا ترک خاص و عام گیرم
۲دلم از غم گریبان می دراند
که کی دامان آن خوش نام گیرم
۳نگیرم عیش و عشرت تا نیاید
وگر گیرم در آن هنگام گیرم
۴چو زلف انداز من ساقی درآید
به دستی زلف و دستی جام گیرم
۵اگر در خرقه زاهد درآید
شوم حاجی و راه شام گیرم
۶وگر خواهد که من دیوانه باشم
شوم خام و حریف خام گیرم
۷وگر چون مرغ اندر دل بپرد
شوم صیاد مرغان دام گیرم
۸چو گویم شب نخسپم او بگوید
که من خواب از نماز شام گیرم
۹وگر گویم عنایت کن بگوید
که نی من جنگیم دشنام گیرم
۱۰مراد خویش بگذارم همان دم
مراد دلبر خودکام گیرم
۱۱
