غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۲۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نه آن شیرم که با دشمن برآیم

مرا این بس که من با من برآیم

۱

چو خاک پای عشقم تو یقین دان

کز این گِل چون گل و سوسن برآیم

۲

سیه‌پوشم چو شب من از غم عشق

وزین شب چون مه روشن برآیم

۳

از این آتش چو دود‌م من سراسر

که تا چون دود از این روزن برآیم

۴

منم طفلی که عشقم اوستاد است

بنگذارد که من کودن برآیم

۵

شوم چون عشق دایم حی و قیوم

چو من از خواب و از خوردن برآیم

۶

هلا تن زن چو بوبکر ربابی

که تا من جان شوم وز تن برآیم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: برآیمقافیه: ـن۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. برآیمبرآیم
  2. دانبرآیم
  3. عشقبرآیم
  4. سراسربرآیم
  5. استبرآیم
  6. قیومبرآیم
  7. ربابیبرآیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.