غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۶۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

من ز وصلت چون به هجران می روم

در بیابان مغیلان می روم

۱

من به خود کی رفتمی او می کشد

تا نپنداری که خواهان می روم

۲

چشم نرگس خیره در من مانده‌ست

کز میان باغ و بستان می روم

۳

عقل هم انگشت خود را می گزد

زانک جان این جاست و بی‌جان می روم

۴

دست ناپیدا گریبان می کشد

من پی دست و گریبان می روم

۵

این چنین پیدا و پنهان دست کیست

تا که من پیدا و پنهان می روم

۶

این همان دست است کاول او مرا

جمع کرد و من پریشان می روم

۷

در تماشای چنین دست عجب

من شدم از دست و حیران می روم

۸

من چو از دریای عمان قطره‌ام

قطره قطره سوی عمان می روم

۹

من چو از کان معانی یک جوم

همچنین جو جو بدان کان می روم

۱۰

من چو از خورشید کیوان ذره‌ام

ذره ذره سوی کیوان می روم

۱۱

این سخن پایان ندارد لیک من

آمدم زان سر به پایان می روم

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می رومقافیه: ـان۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می روم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. رومروم
  2. کشدروم
  3. مانده‌ستروم
  4. گزدروم
  5. کشدروم
  6. کیستروم
  7. مراروم
  8. عجبروم
  9. قطره‌امروم
  10. جومروم
  11. ذره‌امروم
  12. منروم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.