غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۵۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

در وصالت چه را بیاموزم

در فراقت چه را بیاموزم

۱

یا تو با درد من بیامیزی

یا من از تو دوا بیاموزم

۲

می‌گریزی ز من که نادانم

یا بیامیز یا بیاموزم

۳

پیش از این ناز و خشم می‌کردم

تا من از تو جدا بیاموزم

۴

چون خدا با تو است در شب و روز

بعد از این از خدا بیاموزم

۵

در فراقت سزای خود دیدم

چون بدیدم سزا بیاموزم

۶

خاک پای تو را به دست آرم

تا از او کیمیا بیاموزم

۷

آفتاب تو را شوم ذرّه

معنی‌والضحی بیاموزم

۸

کهربای تو را شوم کاهی

جذبهٔ کهربا بیاموزم

۹

از دو عالم دو دیده بردوزم

این من از مصطفی بیاموزم

۱۰

سِرّ مازاغ و ماطغی را من

جز از او از کجا بیاموزم

۱۱

در هوایش طواف سازم تا

چون فلک در هوا بیاموزم

۱۲

بند هستی فروگشادم تا

همچو مه بی‌قبا بیاموزم

۱۳

همچو ماهی زره ز خود سازم

تا به بحر آشنا بیاموزم

۱۴

همچو دل خون خورم که تا چون دل

سیر بی‌دست و پا بیاموزم

۱۵

در وفا نیست کس تمام استاد

پس وفا از وفا بیاموزم

۱۶

ختمش این شد که خوش‌ لقای منی

از تو خوش خوش‌ لقا بیاموزم

۱۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بیاموزمقافیه: ـا۱۵ از ۱۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. بیاموزمبیاموزم
  2. بیامیزیبیاموزم
  3. نادانمبیاموزم
  4. می‌کردمبیاموزم
  5. روزبیاموزم
  6. دیدمبیاموزم
  7. آرمبیاموزم
  8. ذرهبیاموزم
  9. کاهیبیاموزم
  10. بردوزمبیاموزم
  11. منبیاموزم
  12. تابیاموزم
  13. تابیاموزم
  14. سازمبیاموزم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.