من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان
من بکشم دامن تو دامن من هم تو کشان
۱جان من و جان تو را هر دو به هم دوخت قضا
خوش خوش خوش خوشم پیش تو ای شاه خوشان
۲زانک مرا داد لبش نیست لبی را اثرش
ز آنچ چشیدم ز لبت هیچ لبی را مچشان
۳آنک ترش روی بود دانک درم جوی بود
از خم سرکه است همه با شکرانش منشان
۴گفتم ای شاه علم من که میان عسلم
از عسل من که چشد گفت لب خوش منشان
۵
